รายละเอียดสินค้า
พระกรุเนื้อดินเผาพระธาตุนาดูน เกิดการแตกกรุครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522 ที่ ต.นาดูน อ.นาดูน จ.มหาสารคาม โดยมีกรมศิลปากร และ กลุ่มชาวบ้านในพื้นที่ได้ช่วยกันขุดค้น ในบริเวณลานพระธาตุนาดูน รวมทั้งบริเวณท้องนาของชาวบ้าน โดยมีการพบหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าบริเวณขุดค้นนั้น เป็นแหล่งโบราณคดีที่มีอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 12 ถึงพุทธศตวรรษที่ 16 ซึ่งมีร่องรอยของเมืองโบราณ สมัยยุคทวารวดี หรือดินแดนนครจัมปาศรี การขุดค้นในครั้งนั้น ได้พบโบราณวัตถุ ตลอดจน พระพุทธรูป พระพิมพ์ต่างๆ ที่เป็นศิลปะในแบบของทวารวดี จำนวนมากมายหลายชิ้นด้วยกัน ที่สำคัญก็คือ ได้พบพระบรมสารีริกธาตุ ที่บรรจุอยู่ในผอบ และพระสถูปรูปทรงคล้ายระฆัง มีขนานสูง 24.4 เซนติเมตร นอกจากนั้น ยังพบพระพิมพ์เนื้อดินเผา ซึ่งมีส่วนผสมระหว่าง ดิน เหนียว ศิลาแลง แกลบ ทราย และกรวด พระพิมพ์ที่พบส่วนใหญ่ จะแสดงให้เห็นว่าเป็นศิลปะในสมัยทวารวดีอันเป็นรากฐานของการเผยแพร่พระพุทธศาสนาคติหินยานในดินแดนสุวรรณภูมิอย่างเห็นได้ชัด ลักษณะขององค์พระ ส่วนใหญ่จะเป็นในแบบพระแผง ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือ มีองค์พระพุทธขนานเล็กปรากฏอยู่หลายองค์ ทำให้เห็นถึงอิทธิพลของมอญทวารวดีที่เผยแพร่จากภาคกลางและกระจายตัวอยู่ในแถบภาคอีสาน มีการพบพระพิมพ์ต่างๆ ที่เรียกกันว่า พระกรุนาดูน มากถึง 60-70 กว่าพิมพ์ บ้างทำเป็นองค์พระพุทธรูปปางนั่งบนบัลลังก์ ที่เรียกกันว่าพระปางนั่งเมือง บ้างทำเป็นพระพุทธรูปยืนผ่อนคลาย การยืนหย่อนไหล่ การยืนหย่อนสะโพก และการหย่อนหัวเข่า และพระปางลีลา นอกจากนี้ยังมี พระพิมพ์นาคปรก ซึ่งมีทั้งปรกคู่และปรกเดี่ยว การพบพระกรุนาดูนในระยะแรกนี้นั้น พบว่ามีพระเป็นจำนวนมาก ต่อมาชาวบ้านในพื้นที่ และใกล้เคียง พากันแห่กันเข้าเพื่อมาขุดค้นมากมาย จึงทำให้พระกรุนาดูนได้มีการแพร่หลายเข้าสู่วงการพระเครื่อง และได้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางจนปัจจุบันนี้